۱۷

دربارۀ بمباران رفح

و

اورانیوم رقیق شده

روزنامه حزب کمونیست کانادا به نقل از منابع مختلف، روز 15 ژانویه 2009 در خصوص بمباران شدید رفح در نزدیکی مرز مصر، در تقویم حوادث خود نوشته بود که اسرائیلی ها برای تخریب تونل های زیر زمینی که برای مقابله با محاصره ایجاد کرده اند و از آنها برای حمل مایحتاج روزمره استفاده می کنند، از بمب های سنگر کوب استفاده کرده اند.

بر این اساس نتیجه گیری من در مطلب قبلی درباره عدم استفاده از چنین سلاحی صحیح به نظر نمی رسد، و اسرائیل از بمب های اورانیوم رقیق شده استفاده کرده است.

من فکر می کنم که چنین عملی نه تنها تمام عیار بودن این جنگ را نشان می دهد؛ و نه تنها ژنوسیدر بوده، بلکه حاکی از این امر می باشد که اسرائیل نیز کارد به استخوانش رسیده بوده است.

بكارگيري بمب‌هاي هوشمند آمريكايي

در حملات نوار غزه

روزنامه انترنتی خبر گزاری فارس 87.10.09 به نقل از یک روزنامۀ اسرائیلی (بدون قید منبع) اعلام کرد که نیروی هوایی اسرئیل در بمباران اخیر غزه از بمب های سنگر کوب « جی بی یو 39» استفاده کرده است.

اگر چنین خبری صحیح باشد، از آن جایی که چنین بمب هایی از اورانیوم رقیق شده استفاده می کنند، به کار بردن آن به مفهوم خودکشی و قطع نسل اسرائیل نیز خواهد بود. زیرا غبار اورانیوم رقیق شده مرز نمی شناسد و با باد و عناصر مختلف طبیعی در اطراف پراکنده خواهد شد.

در هر صورت اسرائیل یکی از مناطق آلوده به اورانیوم رقیق شده در منطقۀ خاور میانه است. زیرا نتایج بمباران های عراق و افغانستان هم چنان در حال گسترش هستند.

نتیجه این که این خبر یا صحیح نیست، و یا این که اسرائیل راه حل مقابله با گرد و غبار های اورانیوم رقیق شده را پیدا کرده است. و این موضوعی ست که بعید به نظر می رسد. و یا این که اسرائیل همراه با بمباران غزه، خودش را نیز به قطع نسل محکوم کرده است. چنین نظریاتی باز هم صحیح به نظر نمی رسند. من نتیجه می گیرم که اسرائیل در بمباران های اخیر از « جی بی یو 39» استفاده نکرده است.

http://www.youtube.com/watch?v=QyX4307WgBc&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=3HekbyJhYNU&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=XM82Hs0LEpc&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=FJWMzfMQi_U&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=xcvK-apMd1g&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=zTYrkCTz1Vg&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=3itQDhCN4ws&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=p_vQ305DdIE&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=BWSfHCsi8ss&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=11vZHrsJWjU&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=FVkYe8tNZX4&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=Tb-VkYJRbW8&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=0n1rqHo4XyM&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=_rHrV2QhArA&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=ncq_Wye43TM&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=YF7EhwcwEj8&feature=related 

اپوزیسیون ایران در خارج از کشور

و گفتمان مدافعین ایرانی حقوق بشر

و ناگفته ها دربارۀ ژنوسید با اورانیوم رقیق شده

و سکوت

اخیرا به مناسبت سفر رئیس جمهور ایران به نیویورک شاهد تظاهراتی از جانب محافل رسمی اپوزیسیون ایران مقابل ساختمان سازمان ملل متحد بودیم.

البته چنین مواردی تازگی ندارد، ولی باید دانست که متأسفانه گفتمان حقوق بشر نزد اپوزیسیون های ایرانی در خارج از کشور قویا با جهان سیاست آمیخته و بیشتر با طرح های امپریالیستی هم خوانی دارد تا با جریانی راستین برای دفاع از حقوق بشر. البته من در محل حضور نداشتم، ولی این اخبار را در طریق روزنامۀ انترنتی اخبار روز پی گیری می کردم. در تصویری که منتشر شده بود می توانستیم شعارهای روی پلاکاردها را بخوانیم. انتقاد اصلی که ما می توانیم به چنین جریان هایی وارد بدانیم به شعارهای مطرح شده ارتباطی ندارد، بلکه به ناگفته ها مربوط می شود.

من فکر می کنم حداقل مطلبی که می توانیم دربارۀ آنها بگوییم این است که چنین جریاناتی با شعارهای ظاهرا بشر دوستانه به میدان می آیند ولی به آن چه مدعی آن هستند واقعا عمل نمی کنند. انحراف اصلی چنین مدافعینی برای طرح مسائل حقوق بشر در عصر حاضر به همین نگاه بسته و جزئی آنها مربوط می شود، و دقیقا به دلیل همین جزئی نگری نزد آنان است که از دیدگاه من انحرافی به نظر می رسد.

جزئی نگری در این جاست که ما موضوع حقوق بشر را منحصر به ایران بدانیم و تنها خلاف کاری های نسبی دولت مذهبی را به باد انتقاد بگیریم که برای بشریت هیچ نقشی قائل نیست بجز عبادت خدا. در حالی که نه تنها موضوع حقوق بشر موضوعی ست جهان شمول، بلکه از این جهت که بسیاری از مسائل انسان امروز جهانی هستند.

ولی خشونت های امپریالیستی، تجاوز به خاک کشورها، قتل عام های رایج، نگاه عمیق به موضوع اختلاف طبقاتی در سطح جهانی و ... تا نبرد موگادیشو هیچ یک جزء گفتمان کنفدراسیون ایرانیان برای دفاع از حقوق بشر نبوده است، بلکه برعکس، تا آن جایی که من می دانم، در مصاحباتشان با رادیو بین المللی فرانسه غالبا از موقعیت سرمایه های خصوصی در ایران اظهار نگرانی کرده اند، واحتمالا یکی از مشغولیات دائمی آنها رسیدگی به مال و اموال برباد رفتۀ برخی در رژیم پیشین ایران بوده است. به طور کلی می توانیم بگوییم که حقوق بشر از دیدگاه حقوق بشر ایرانی و رسمی همان حقوق بشر بورژوایی ست.

نگاه جزئی در اینجا مشخصا یعنی چه؟ یعنی این که ما در آمریکا یعنی کشوری که علی رغم مداخلۀ پاپ، کلارا توکه را اعدام کرد و کشوری که اعدام در آن جا بیداد می کند، فقط به جمهوری اسلامی اعتراض کنیم و بگوییم تو آدم نکش و تو افراد زیر هجده سال را اعدام نکن و یا اساسا اعدام نکن و بمب اتمی نساز و حتی انرژی اتمی هم نداشته باش و حتی از ایجاد آرشیو برای علم فیزیک اتمی و حتی فیزیک هم قطع نظر کن. چنین اعتراضاتی شاید البته در بهترین تعابیر ستایش انگیز باشد، ولی موجب این توهم می شود که گویی آنها بر خاک تمدن خیزی ایستاده اند.

ستایش انگیز است که حداقل یک عده هنوز برای جان و سرنوشت نوع بشر و نوع بشر ایرانی ارزش قائل می شوند. ولی تناقض چنین جریاناتی که از جزئی نگری بیمارناک آنها منشأ می گیرد، در این نکته نهفته است که اگر با برده فروشی مخالف هستند، ولی از طرف دیگر با عمده فروشان برده هم پیاله می شوند؟ و چگونه است که به اعدام مجرمین اجتماعی که در عین حال قربانیان اجتماعی نیز هستند اعتراض می کنند، ولی از ژنوسید حرفی نمی زنند و موضوع استفاده از سلاح های اورانیوم رقیق شده توسط ناتو در جنگ های معاصر هیچ گاه جایی در گفتمان آنها نداشته است. و نه تنها نداشته است بلکه همین رادیو بین المللی فرانسه که خودش را بلند گوی حقوق بشر معرفی می کند، هر آن گاه که محافل ایرانی به خاطر به کار بستن سلاح های شیمیایی علیه ایران در طول جنگ هشت ساله، شکایتی مطرح می کردند، همین حقوق بشری ها به نام مبارزه با جمهوری اسلامی، جهت موضوع را تغییر داده و گویی که چنین شکایتی ترفندی سیاسی ست. بدون شک یکی از دلایل چنین پرده پوشی ها و سیاست هایی از جانب محافل به اصطلاح حقوق بشری، شرکت مستقیم فرانسه در معامله اسلحه با دوست دیرینه شان بوده است، که آمریکایی ها اعدامش کردند. در هر صورت موضوع جنایات جنگی نیز هیچ گاه در گفتمان حقوق بشر ایرانی در خارج از کشور جایی نداشته است.

ولی اپوزیسیون ایرانی در خارج از کشور و محافل رسمی حقوق بشر ایرانی تنها بازی کنان این صحنۀ سکوت و تبانی در رابطه با جنایتی که در شرف وقوع می باشد، نیستند، زیرا دولت های عراق و افغانستان و ایران نیز دراین بازی مرگ آسا شرکت دارند و آنها نیز سکوت اختیار کرده اند. سازمان ملل متحد یکی دیگر از بازی کنان این صحنۀ مرگ آسا ست.

حمید محوی

آیا ارتش کانادا

 مهمات اورانیوم رقیق شد در اختیار دارد؟ (1)

ناو     NCSM Athabaskan

و

ناو  NCSM Terra Nova

که هر دو به سیستم سلاح کوتاه برد فالانکس(۲) (سیستم دفاعی ضد موشک با شلیک سریع) مجهز می باشند، از بندر هالیفکس برای شرکت در جنگی که به نام جنگ خلیج شهرت دارد حرکت کردند. ولی در عملیات محاصرۀ دریایی با دشمن روبرو نشدند. ذخیرۀ اورانیوم رقیق شده به عنوان مهمات شرایط خاصی را ضروری می سازد، و این  از جمله مواردی است که مشکلاتی برای لوژیستیک ناوگان کانادا بوجود آورده  بود.

از سال 1998 سلاح اورانیوم رقیق شده جزء سلاح های کشور کانادا نیست. برای مهمات کانادایی از این پس از تونگستن (۳) استفاده می شود که فلز سنگینی ست.

پا نویس ها

1-    منبع

http://www.dnd.ca/health/information/med_vaccs/frgraph/DU_Backgrounder_f.asp

۲- Phalanx

Tungstène  -۳

هیروشیما بغداد

ترجمه و گردآوری  توسط حمید محوی 

پیشگفتار مترجم

اگر جنگ دوّم جهانی به شکست ارتش هیتلر و حزب نازی انجامید، با این وجود امروز با مشاهدۀ  تمام حوادث در صحنۀ بین المللی و حتی در زندگی روزمره نزد بیش از نود درصد ساکنین کرۀ زمین، این طور به نظر می رسد که چنین پایانی به مفهوم شکست و نابودی قطعی اندیشه های هیتلر و نازیسم نبوده و گویی چنین منازعاتی تنها بین رقبا صورت گرفته بوده است. و باز زایی نازیسم به نام نئو نازیسم (نازیست های جدید) چندان هم بی دلیل نبوده و تنها نام برای بازشناسی این هیولای بیمارآسا و نسل برانداز نیز نمی باشد. 

احتمالا چنین تعبیری با آگاهی از طبیعت ددمنشانۀ نظام سرمایه داری بیش از پیش به اثبات می رسد. و باید دانست که زمانی که برخی می گویند : «نظام سرمایه دار دشمن نوع بشر» این شعار به چه مفهومی ست؟ آیا چنین شعاری برای تبلیغات حزبی و عقیدتی و گروهک بازی های تنگ نظرانه است، و یا این که حقیقتی راستین و اجتناب ناپذیر در آن نهفته است. این حقیقت کدام است؟  و مسئولیت هر یک از ما به عنوان عضوی از اعضای  جامعۀ جهانی کدام می باشد؟

 مقاله ای را که در زیر ملاحظه می کنید نمونه ای ست بارز از جنایت علیه بشریت. استفاده از سلاح های اورانیوم رقیق شده توسط نظام سرمایه داری به سرکردگی ایالات متحدۀ آمریکا و یارانش.

حمید محوی

هیروشیما بغداد

 ۰۵/۰۹/۲۰۰۵

گسترش سلاحهای اورانیوم رقیق شده،

 مصیبت بهداشتی،

 مناطقی که از نقشۀ جغرافیایی

 حذف خواهند شد

آلبر کامو در فردای هیروشیما، در روزنامۀ مبارزه، 8 اوت 1945 می نویسد

« تمدن ماشینی به آخرین مرحلۀ توحش خود رسیده است. از این پس و در آینده ای کمابیش نزدیک می بایستی بین خودکشی دسته جمعی و استفادۀ هوشمندانه از پیروزی های بشر، دست به انتخاب زد.»

شصتمین سالگرد هیروشیما و ناکازاکی در آمریکا در کمال احتیاط برگزار شد، و در فرانسه نیز رسانه ها کمتر شهامت این را یافتند تا از تأویل رسمی چنین واقعه ای فاصله بگیرند و به حادثه ای بپردازند که  جهان را به اوج بربریتی سوق داد که در تاریخ بشریت بی سابقه به نظر می رسید.

در سال 1991 یعنی دقیقا در پایان جنگ سرد که تعادل وحشت آمیزی را حفظ کرده بود، جنگ اتمی جدیدی آغاز شد. ولی این جنگ در سکوت و با تبانی جامعه بین المللی به راه افتاد.

این جنگ اتمی جدید در واقع علیه کشورهای بی دفاع به راه افتاد تا به بلند پروازی های استراتژیک آمریکا جامۀ عمل بپوشاند. و باید دانست که در کوران چنین جنگ هایی به شکل گسترده از سلاح هایی استفاده  شد که اورانیوم رقیق شده نامیده اند.

اورانیوم رقیق شده به عنوان زبالۀ اتمی فوق العاده مسموم کننده است. این زبالۀ اتمی محیط طبیعی را برای چند میلیارد سال آلوده می سازد و نزد مردمانی که در مجاورت این ماده زندگی می کنند انواع و اقسام سرطان، لوسمی، تخریب سیستم تولید نسل و تولد هیولایی و نتایج آن روی خصوصیات ارثی ژنتیک را موجب می گردد که غیر قابل ترمیم است.

به همان شکل که آلودگی تحت تأثیر آزمایشات اتمی و سوانحی نظیر چرنوبیل، اورانیوم رقیق شده مرز مشخصی ندارد و مردم نیم کرۀ شمالی از سال ۱۹۹۱ عناصر اکسید اورانیوم را تنفس می کنند . در عراق، در یوگوسلاوی و در افغانستان...

هیروشیما : انقلاب علمی

5 سپتامبر 1945دیلی اکسپرس Dally Express

اولین روزنامه نگاری که پس از واقعه به هیروشیما راه یافت

ویلفرد بورشت Wulfred Burchett

« در هیروشیما، سی روز پس از انفجار اوّلین بمب اتمی که تمام شهر را به تل خاکستر بدل کرده و جهان را نیز در بهتی عظیم فرو برده بود، افرادی که از جهنم آنی جان سالم به در برده بودند، به شکل دیگری به حال مرگ افتاده اند. مرگی اسرارآمیز، دهشتناک و ناشناخته که هیچ اسمی نمی توانم برای آن پیدا کنم مگر طاعون اتمی. بدون هیچ دلیل روشنی مریض می شوند. بی اشتهایی، ریزش مو، ظاهر شدن لکه های کبود روی اعضای بدن. و سپس خونریزی می کنند، از دهان و بینی و گوش...»

8 اوت 1945 روزنامۀ لوموند Le Monde تخریب کامل و آنی هیروشیما را به عنوان «انقلاب علمی» قلمداد کرد. نابود ساختن دو شهر ژاپنی و «بحالت تبخیر در آمدن» ساکنین آنها(100000 در هیروشیما و 50000 در ناکازاکی) تا مدت ها به عنوان خشونتی ضروری برای پایان بخشیدن به جنگ جهانی دوّم معرفی می شد. امروز حتی روزنامۀ «نوول ابسرواتر» Le Nouvel Observateur که به محافل صنعتی وابسته است، اعتراف می کند که چنین جنایاتی علیه بشریت بیهوده بوده است و مفهوم واقعی آن را باید در منافع آمریکا جستجو کرد و بطور مشخص در خنثی ساختن اتحاد جماهیر شوروی (که به آمریکا قول داده بود علیه ژاپن وارد جنگ شود) و آغاز جنگ سرد. در واقع رئیس جمهور ترومن Truman از سوی سرویس های اطلاعاتی آگاه شده بود که تسلیم شدن ژاپن امری ست که تحقق آن از چند روز فراتر نمی رود. انفجار دو بمب روی شهرهای ژاپنی فرصتی بود برای آزمایش کردن بمب اورانیوم و بمب پلوتونیوم در موقعیت واقعی و در عین حال نمایشی بود از قدرت مطلقۀ آمریکا در مقابل جهانیان.

امروز حدود 300000 نفر در ژاپن هنوز از تأثیرات تشعشعات اتمی رنج می برند و آن چه بیش از همه ندیده گرفته شده، بعد روانی آن است. مقامات رسمی ژاپن تمایلی به طرح چنین مسائلی ندارند و «ایباکوشا» Ibakusha یعنی افرادی که تحت تأثیر تشعشعات اتمی هستند گویی که به جامعۀ ژاپنی تعلق ندارند. در سال 1950 تعداد قربانیان بمباران اتمی در هیروشیما به دو برابر رسید (200000) و در ناکازاکی به سه برابر افزایش پیدا کرد (140000). بمباران های «درسد»    Dresde در 13 و 14 فوریۀ 1945 (135000) و یا توکیو در 10 مارس که زیر بمب های آتش زای آمریکا به خاکستر تبدیل شده بود بین 80000 تا 100000 کشته بر جای گذاشت هیچ کدام توجیه نظامی نداشتند. با این وجود تفاوت این نوع بمباران ها با بمباران اتمی که در 6 اوت 1945به وقوع پیوست، این است که تشعشعات اتمی هنوز پس از پایان جنگ قربانی می گیرد.

اورانیوم رقیق شده : جنگ نوین اتمی

لورن موره Leuren Moret متخصص تشعشعات اتمی، ژوئیه 2004 می گوید :

«...ایالات متحدۀ آمریکا و متحدین نظامی اش چهار جنگ اتمی با بمب و سلاح های کثیف را علیه کشورهایی به راه انداختند که می خواستند تحت سلطۀ خود در آورند. این تسلط از راه پراکندن گردهای معلق در هوا تحقق پذیرفت، اورانیوم رقیق شده به شکل دائمی مناطق گسترده ای را مسموم خواهد کرد و مردمانی را که در این مناطق زندگی می کنند از حق وراثت ژنتیک خود محروم خواهد ساخت. و به این ترتیب است که حاکمیت ایالات متحدۀ آمریکا و یارانش تثبیت می شود.»

پس از آزمایش سلاح های اورانیوم رقیق شده در صحنۀ واقعی جنگ در خلیج فارس، بسال1991، استفاده از این نسل از سلاح های اتمی به حالت عادی و رایج در آمد و در بی تفاوتی عمومی گسترش یافت. هر جنگ جدید «بشر دوستانه» ( بوسنی، کزووو، افغانستان...) فرصت تازه ای بود برای آزمایش سلاح های جدید با توان تخریبی بیش از پیش عظیم تر.

مسموم شدن مناطق به اورانیوم رقیق شده تا چندین میلیادر سال دوام خواهد آورد و نتایج آن برای مردمانی که در این مناطق و مجاورت آن زندگی می کنند عبارت است از : افزایش سرطان، لوسمی (لوکمی که از جمله سرطانهای غیر قابل علاج است)، بیماری های متعدد دیگر، و مختل ساختن سیستم تولید نسل و تولد هیولایی...(مترجم : کمابیش مشابه به آنچه در آسیای دور کودکان دی اکسین نامیده اند) 

آلبرت اسپیر Albert Speer وزیر جنگ در زمان هیتلربسال 1943 قصد داشت برای ساخت بمب هایش اورانیوم را به جای تونگستن Tungstène به کار ببندد  که دیگر نمی تواست از کشور پرتقال وارد کند. از سوی دیگر مقامات طرح مانهاتان نیز قصد داشتند برای ساخت بمب هایشان از اورانیوم استفاده کنند. هدف آنها از ایجاد چنین سلاحی وارد آوردن بیش ترین خسارات و تلفات به مردم کشور متخاصم بود.   

لورن موره توضیح می دهد که « هدفشان این بود که از اورانیوم به عنوان گاز جنگ استفاده کنند، به این ترتیب که آن را به شکل عناصر میکروسکوپی در سطح زمین پراکنده سازند و سپس آن را به آتش  ببندند. جراحاتی که از این راه می توانست به افراد  وارد شود هنوز غیر قابل علاج است. چنین رؤیایی پنجاه سال بعد جهت برتری نظامی آمریکا تحقق پذیرفت.»

در حال حاضر سلاح های اورانیوم رقیق شده به دلیل خصوصیات آن واجد دو برتری نظامی است. سلاحی ست که در هر جداری نفوذ می کند و آتش زاست. به راحتی در بدنۀ زره پوش و تانک نفوذ می کند و آن را کاملا به آتش می کشد. تانک های آبرام مسلح به چنین گلوله هایی هستند. مضافا براین که در جدار پناهگاه های بتونی و بونکرهای زیر زمینی نیز چندین متر نفوذ می کند (با توجه به نوع بمب و نوع استحکامات). و علاوه بر تمام این موارد سلاحی ست که بسیار ارزان تمام می شود.

اسلحۀ کلاسیک یا زبالۀ اتمی باز سازی شده

 از نظر شیمیایی مسمومیتی که اورانیوم رقیق شده تولید می کند دو برابر دیگر فلزات سنگین است. ولی قویا مسمومیت رادیوآکتیو تولید می کند. اورانیوم رقیق شده عبارت است از زبالۀ رادیو آکتیو که از اورانیوم غنی شده جهت رآکتورهای نظامی و غیر نظامی بکار می برند، و حاوی 0،2 در صد اورانیوم235 و 99،75 درصد اورانیوم 238 است و عمر آن معادل چهار و نیم میلیارد سال است، و این یعنی این که معادل تمام عمر کرۀ زمین است. آن را از این جهت رقیق شده می نامند زیرا که فعالیت آن 40 درصد کمتر از اورانیوم طبیعی است. ولی چنین رابطه ای به این مفهوم نیست که خطر کمتری دارد. در واقع اورانیوم طبیعی به مقدار 1 تا 3 در میلیون در طبیعت وجود دارد، در حالی که مواد معدنی هزار بار غلیظتر است. در ثانی اورانیومی که در سلاح ها به کار می رود با اورانیومی که محصول فعالیت مراکز غنی سازی و حاوی اتم های شکسته شده و قویا رادیو آکتیو است مثل اورانیوم 236 و پلوتونیوم238Plutonum و  239 و تکنتیوم 99 Technétiumیا روتنیوم 106Ruthéniumکه موجب مسمومیت می شوند. علاوه بر این باید دانست که فعالیت آن با گذشت زمان افزایش می یابد.

اسطورۀ جنگ پاک

سلاحهای جدید اورانیوم رقیق شده از عناصر اسطورۀ جنگ پاک و جراحی کننده است، و آنرا تنها به این علت در جدول سلاح های کلاسیک قرارداده اند که مثل بمب اتمی کلاسیک موجب به وجود آمدن آن قارچ غول آسا نمی شود.

ولی باید دانست که ضایعاتی که به وجود می آورد به همان اندازه مخرب و گسترده است. پس از آزمایشات اولیه در سال های 1970 در لوس آلاموس ( در آمریکا)، این سلاح ها در بعد واقعی در جنگ علیه عراق بسال 1991 و سپس در سال 1994 و 1995 در بوسنی و در سال 1999 در کسزوو و در سربی و افغانستان آزمایش شدند و تمام بمب های پرنده در این جنگ ها حاوی اورانیوم رقیق شده بوده اند. پس از اعلان رسمی پایان جنگ خلیج، ارتش آمریکا در طول سه روز بیش از یک میلیون بمب اورانیوم رقیق شده بروی هزاران پناهنده و سرباز عراقی که در حال عقب نشینی روی جادۀ بصره بودند، پرتاب می کند ( که البه نقض مادۀ 3 قرارداد ژنو محسوب می شود). در میان شاهدین چنین قتل عامی کارول پیکو Carole Picou  که عضو خدمات بهداشتی ارتش آمریکاست و خود او امروز در حد صد در صد معلول شده است، از فجیع بودن صحنۀ اتوبان مرگ گزارش می دهد و اجسادی را به یاد می آورد که کاملا سوخته و جزغاله شده بودند.

هیروشیما بغداد

به گزارش ژوئل پنوشه

ترجمه و گردآوری توسط حمید محوی

مسمومیت اورانیوم رقیق شده

دو برابر است

به گفتۀ پروفسور A.Durakovic رئیس بخش پزشک هسته ای در دانشگاهGeorgetownde  در نیویورک مشاور پنتاگون :

«اورانیوم رقیق شده زمانی مسموم کننده است که به شکل غبار وارد دستگاه گوارشی و یا در دم و بازدم وارد بدن می شود، در این صورت از هر سمّی که تاکنون علم به شناخت آن نائل آمده، خطرناکتر است.» در حالی که خصوصیت شیمیایی مسموم کنندۀ اورانیوم رقیق شده پیوسته از جانب مقامات رسمی تکذیب شده است. در هنگام برخورد به هدف اورانیوم رقیق شده تحت تأثیر اکسیژن آتش می گیرد و حرارت خارق العاده ای تولید می کند  °1130 که 10 تا صد در صدر اورانیوم را مبنی بر نوع بمب به حالت بخار در می آورد. زمانی که به روی زمین نشست می کنند، به راحتی به حالت معلق در می آیند. روشن است که باد و باران این مواد را در اطراف و در فواصل مختلف تا صدها کیلومتر با خود حمل می کنند...مخازن آب زیر زمینی، آب، گیاهان و حیوانات( حیوانات را مبتلا به همان بیماری هایی می سازد که نزد انسان مشاهده می شود) و به طور کلی طبیعت و تمام زنجیر تولیدات غذایی را مسموم می سازد. آلودگی به اورانیوم رقیق شده از سه راه امکان پذیر است : تنفس، و نوشیدن آب یا شیر و به طور کلی غذای آلوده، و از راه جراحت ( اورانیوم رقیق شده وارد جریان خون می شود). از راه تنفس خطرناکترین آنهاست. مسمومیت شیمیایی در وحلۀ نخست به کلیه مربوط می شود (و سپس کبد) و  مسمومیت رادیو اکتیو ششها.

...

نتایج یک گروه تحقیقاتی در شش منطقه در جنوب عراق نشان داده است که گیاهان سه برابر بیش از حد معمول رادیو آکتیو متصاعد می کنند. در این مناطق 900000 تن از گیاهان و یک سوم حیوانات آلوده شده اند. در بین کودکان کمتر از پانزده سال که مورد آزمایش پزشکی قرار گرفته اند، 70 در صد آنان در مجاورت تشعشعات بوده و آلوده شده اند.

مردمانی که در مناطق بمباران شده زندگی می کنند محکوم به تحمل پرتوهای رادیو اکتیو هستند. تفاوت مردمان بومی و سربازان کشورهای اشغال گر در این است که مردم این مناطق در تمام طول زندگی خود در مجاورت آلودگی رادیو آکتیو خواهند بود، در حالی که سربازان پس از مدت کوتاهی به کشورشان باز می گردند. تفاوت دیگر آنها در این جاست که سربازان به محض باز گشت می توانند به شکل جامعه مدنی و در خواست قرامت کنند و سپس تحت معالجه قرار گیرند. در حالی که مردم بومی چنین مناطقی غالبا حتی از وجود چنین خطری بی اطلاع هستند. بیمارستان های عراقی، یعنی بیمارستان هایی که از بمباران جان سالم به در برده اند، توان عملیاتی ندارند. پیش از دوران جنگ عراق واجد مدرن ترین بیمارستان های منطقه بود و مجرب ترین پزشکان عراقی در آنها فعالیت می کردند. بسیاری از این پزشکان همانند متخصصین و روزنامه نگاران دیگر سیستماتیکمان و به شکل اسرار آمیزی به قتل رسیده اند.

هیروشیما بغداد

به گزارش ژوئل پنوشه

ترجمه و گردآوری توسط حمید محوی

جهانی شدن آلودگی رادیولوژیک

اگر چه سمّی بودن اورانیوم همواره از جانب مقامات رسمی تکذیب شده است، با این وجود از سال 1974 گروه تحقیقاتی وابسته به وزرات دفاع آمریکا در مورد مسمومیت مضاعف این ماده هشدار داده است. زمانی که گلوله اورانیوم به هدف اصابت می کند، در مجاورت اکسیژن حرارت فوق العاده ای متصاعد می سازد (5000 درجۀ سانتی گراد) که موجب تبخیر 10 تا 100 درصد اورانیوم براساس نوع گلوله می شود. به این ترتیب هر گلوله ای که از یک تانک آبرام شلیک می شود بین 1000 تا 3000 گرم غبار تولید می کند. براساس تحقیقات لئونارد دیتز Léonard Dietz تنها 5 میکرون از این عنصر معدل 1،360 rem یعنی 300 بار بیشتر از حد مجاز برای کارکنان مراکز تولید انرژی هسته ای در طول یکسال. عناصر مولکولی غیر قابل حل و تخریب ناپذیر به علاوه مخلوطی از رادیو نوکلئیدها Radionucléides در آتمسفر پراکنده می شوند. هنگامی که بزمین نشست می کنند، به راحتی به حالت معلق در می آیند و توسط باد و باران تا ده ها و حتی صدها کیلومتر پراکنده می شود : زمین ، آب و مخازن آب زیر زمینی، گیاه و حیوانات(به بیماری هایی مشابه نزد انسان مبتلا می شوند)، و تمام اینها به این معنا ست که زنجیر تولیدات کشاورزی و مواد غذایی کاملا آلوده می شوند. آلودگی منطقۀ خلیج فارس به همان شدتی ست که بمبارانهای روباه صحرای ویلیام کلینتون در سال 1998 و حملات پیاپی در مناطقی که بشکل غیر قانونی توسط آمریکا، انگلیس و فرانسه برای عراق ممنوع شده بود. و محاصرۀ جنایت کارانۀ جامعۀ بین الملل در سال 1990 هر گونه اقدام پیش گیری کننده ای را در این زمینه ناممکن ساخت و مواد مولکولی با باد و باران در طول پانزده سال در حال پراکنده شدن هستند. کشورهای همسایه طبیعتا از چنین فاجعه ای در امان نیستند.نتایج چنین آلودگی در پی جنگ های پیاپی علیه یوگوسلاوی، افغانستان و عراق به دروازه های یونان رسیده است، به اسرائیل، عربستان صعودی، پاکستان، ترکیه، سوریه، لبنان، آلبانی، مقدونیه، فلسطین، ایران، ترکمنستان، ازبکستان، قزاقستان، چین و هند. امروز پیش بینی ها حاکی از این امر هستند که آلودگی اورانیوم رقیق شده به طرف نیم کرۀ شمالی در حال گسترش است و به زودی تمام کرۀ زمین را احاطه خواهد کرد.

هیروشیما بغداد

به گزارش ژوئل پنوشه

ترجمه و گردآوری توسط حمید محوی

AIEA  مرگ بیش از نیم میلیون نفر

را در عراق پیشبینی می کند. 

آلودگی محیط زیست برای اهالی منطقه در حال توسعه است. برخی مناطق جنوبی عراق (مناطق کشاورزی آبیاری شده که تقریبا در چنین سرزمین خشکی نادر به نظر می رسد) بر اساس آمار، ابتلا  به سرطان 700 درصد و تولد کودکان معلول 400 درصد و ابتلا به لوسمی ( لوکمی) 350 درصد افزایش داشته است. افزایش وضع حمل نابهنگام توسط زنان باردار و تولد اطفال مونگولی به شدت افزایش پیدا کرده است، حتی در بین بانوان کمتر از 25 سال. کودکانی که با باقیماندۀ سلاح های منفجر شده بازی می کنند، همگی به لوسمی مبتلا می شوند و می میرند، دورۀ آشکار شدن آن چند سال بطول می انجامد. آژانس بین المللی انرژی اتمی پیش بینی می کند که تحت تأثیر یک میلیون گلوله اورانیوم در سال 1991 یعنی بین 350 تا 800 تن اورانیوم ( براساس بنیادLeake d'Amesterdam). در چند سال آینده باید در افغانستان و بالکان شاهد نتایج مشابهی باشیم.